Pages Navigation Menu

media man blogt over de biologische moestuin

Volgens de tondeuse-methode

De tuinbaas vond mijn bessenstruiken te hoog. Want in de regeltjes staat dat struiken slechts anderhalve meter hoog mogen zijn. En die van mij waren inmiddels uitgegroeid tot forse jongens van meer dan twee meter.

De oogst was er dan ook naar: de diepvries ligt nog vol met zakken en bakjes rode- en zwarte bessen en flesjes bessensap. Ook in de kelder staan nog potten jam van de kruisbes.

De tuinbaas was onverbiddelijk over de struiken: de snoeischaar moest erin.

De reden dat de struiken zo groot zijn geworden, is dat ik niet weet hoe ik snoeien moet. Wel vaak zo’n boekje gelezen met van die plaatjes, maar ik blijf het onduidelijk vinden.

Dus ik heb de tondeuse-methode maar toegepast en deed net zoals vroeger, toen ik nog haar op mijn kop had: alles op dezelfde lengte afscheren. De struiken zijn nu terug gebracht tot zo’n 60 centimeter. Lekker kort. De oogst zal dit jaar ook wel lekker kort zal duren, want veel bessen zullen er niet aankomen.

Nadat de struiken ingekort waren, kon ik ineens de plaatjes in de snoeiboekjes beter begrijpen. Nu zie ik dat ik slecht heb gesnoeid. Niet netjes boven een knop. Stompjes achtergelaten. Lelijk. Gesteltakken vernield. Nieuwe scheuten verwijderd. De tondeuse-methode is blijkbaar ongeschikt voor snoeien.

Ik heb nu wel geleerd dat je gewoon moet dóén. Met boekenwijsheid schiet je niets op. Volgende keer snoei ik de struiken vast beter. Zorgvuldig kijken naar de knoppen, de gesteltakken goed behandelen en zuinig zijn op de scheuten waar in de zomer de bessen aan groeien. De struik mooi in model snoeien, als een kapper die in model knipt.

Maar ik blijf zitten met die ene vraag: hoe zou het zijn als ik vroeger geen tondeuse had gebruikt?