Pages Navigation Menu

media man blogt over de biologische moestuin

In extase van een aardbei

Moestuinieren is de laatste jaren steeds populairder aan het worden. In diverse week- en maandbladen wordt de loftrompet gestoken over de moestuin.

Vaak zijn de argumenten elke keer hetzelfde: de groente uit de eigen tuin is gezonder dan uit een winkel, de groente is smaakvoller en de groente is goedkoper. Daarnaast wordt de ontspanning die het werken in een tuin geeft als voordeel genoemd.

Een populair damesblad somt begin dit jaar de voordelen nog een keertje op: hobby – lekker eten – goedkoop.

Maar is dit nu allemaal waar? Ik heb al een aantal jaren een moestuin. Twee redenen motiveren mij: ik weet wat ik eet (onbespoten, geen kunstmest) en het werken in de tuin vind ik ontspannend. In het rijtje ontbreekt dus de factor goedkoper. Ook de claim dat groente uit de moestuin gezonder zou zijn, durf ik niet zomaar te onderschrijven. Dat ligt namelijk aan de soort winkel waar je de groente koopt. In een biologische groentezaak lijkt mij de groente ook best gezond. Trouwens, onderzoeken naar de verschillen tussen biologische groenten en groente uit de gangbare tuinbouw, hebben de gezondheidsclaim ook nog niet onomstreden bevestigd.

Kortom: tijd voor een onderzoekje, een praktijkproef. In een serie blogs neem ik u mee in de tuin. En natuurlijk ook in de keuken. Zullen we eens even zien of er echt smaakverschillen zijn. En of het werken in de tuin gezond is, zal ik proberen af te lezen aan mijn gewicht (in de winter doe ik niets in de tuin, in het voorjaar juist heel veel: heeft de lichamelijke inspanning van spitten, harken, zaaien en wieden effect op mijn gewicht?) en ik zal wekelijks een cijfer geven voor het gevoel. Levert moestuinieren een vergelijkbaar effect op als hardlopen? Bestaat er een soort “runners-high” bij moestuinieren? Wordt er endorfine geproduceerd na een dagje spitten? Wat is de meditatieve kracht van onkruid wieden? Raak je in extase na het plukken van een aardbei? Ik hou u op de hoogte.