Pages Navigation Menu

media man blogt over de biologische moestuin

Hoge hakken

De tuin naast de mijne is deze winter vrij gekomen. De vorige huurder is doorgeschoven naar een ander, mogelijk beter plekje. Ik heb nog niet kennisgemaakt met de nieuwe huurder maar het gerucht gaat, dat het stukje grond in handen komt van vrouwen.

Het zouden er, naar verluidt, zelfs drie zijn.

Nou heb ik dat ook wel eens gedaan: tuinieren met meerdere personen. Vaak ging het uiteindelijk mis. Er werden goede afspraken gemaakt en het was altijd voor de lol, niet voor de opbrengst. Maar vaak was er eentje die het onaangenamere werk deed. Spitten, bemesten, onkruid wieden en schoffelen. Toevallig hadden anderen wel een keertje vrije tijd als er geoogst kon worden.

Natuurlijk, het ging niet om de opbrengst en water halen en plantjes begieten is ook best leuk maar een pot aardbeienjam of een bord spinazie als beloning is ook wel eens lekker.

Ik ben benieuwd wat voor vrouwen het zijn en hoe zij de verdeling tot stand brengen.

Zijn ze individualistisch en gaan ze het stukje grond in drieën delen? Ieder voor zich met een eigen groentebedje?

Gaan ze voor het collectief? Samen aan de schop en samen aan de dis?

Of is het meer een verbond? Eén voor allen en allen voor één. Gezamenlijke verantwoordelijkheid en als iemand even geen tijd heeft; prima, de anderen vangen het wel op. Eerlijk delen maar als je er niet bent, dan is dat jammer.

Misschien is er wel een strikte taakverdeling. Eentje voor het zware werk, de tweede voor de oogst en de laatste voor het zonnetje en snoepen van de framboos.

De laatste optie lijkt mij de leukste. En ik zie dat ook wel een beetje voor me. Dat de grond goed is omgespit en aangeharkt door een noeste werkster op klompen. En dan komt de dame eraan op hoge hakken, écht hóóg. En dat die landarbeidster dan zegt: “Dat is handig, als je nou even over dit stukje loopt, dan heb ik direct mooie plantgaten voor de prei.”

Maakt iedereen zich toch nog nuttig.